Noordhoff Uitgevers

Zo maak je een verpleegplan - 1e druk 2011

Mijnheer De Vries is 81 jaar en woont nu al zes maanden op afdeling Zonnestraal van Verpleeghuis Weltevreden. Afdeling Zonnestraal is een PG-afdeling voor beginnend dementerenden.

Twee jaar geleden heeft mevrouw De Vries hulp gezocht. Haar man kwam thuis tot niets meer. Hij leek zich niet erg te vervelen, toch kwam er letterlijk niets meer uit zijn handen. Regelmatig wist hij zich 'gewone' afspraken niet meer te herinneren. Hij vergat bijvoorbeeld waar zijn vrouw was, toen zij boodschappen ging doen. Ook wist hij op de verjaardag van de buurvrouw niet meer waarom hij er op bezoek was. Spulletjes in huis raakten kwijt en werden dan weer op gekke plaatsen teruggevonden. Bijvoorbeeld lag de boormachine bij de onderbroeken, de afwasborstel in de krantenbak. En dat terwijl mijnheer De Vries altijd zo keurig en opgeruimd was. Met de auto reed hij tegen een paaltje, in het koffieapparaat deed hij melk en hij wist niet meer hoe de televisie aan moest. Mevrouw De Vries herkende haar man bijna niet meer en was ongerust.

De huisarts stelde de diagnose Alzheimer. Mijnheer De Vries ging in dagbehandeling en de Firma Buurtzorg kwam mevrouw thuis ondersteunen bij de verzorging van haar man. Mijnheer en mevrouw De Vries hadden tot groot verdriet van beiden helaas geen kinderen.

Een jaar na de diagnose stortte mevrouw De Vries in. Ze huilde veel overdag. Ze kon het eenvoudigweg niet meer aan. Nu kwam ook zij tot niets meer. De Buurtzorgmedewerkster trok aan de bel bij de huisarts. En zo werd mijnheer De Vries opgenomen op afdeling Zonnestraal.

De eerste maand van zijn opname liep mijnheer De Vries voortdurend rondjes over de afdeling op zoek naar de uitgang. Ook wilde hij niet naast de andere bewoners zitten en niet door de verzorgenden geholpen worden. Hij was van streek. Mevrouw De Vries bezocht haar man dagelijks. De eerste weken raakte mijnheer De Vries vooral overstuur door deze bezoekjes, later genoot hij er ook van. Toch bleef het afscheid nemen moeilijk. Dan liep hij weer rond en huilde.

Ondertussen was mijnheer De Vries niet gemakkelijk in de omgang met de verzorgenden en gedroeg zich vooral onverwacht. Soms kneep hij ze bijvoorbeeld in hun billen of sloeg hij ze naar het hoofd. Sinds kort is mijnheer De Vries incontinent van ontlasting en urine. Hij grabbelt dan met zijn handen in het incontinentiemateriaal. Vooral 's nachts doet hij dat. Maar wie hem dan wil helpen om zijn handen en soms zijn gezicht weer te ontdoen van ontlasting, moet van goede huize komen. Want: hoe pak je dat aan?

De laatste weken reageert mijnheer De Vries minder op zijn vrouw. Gisteren vroeg hij wie ze was. Mevrouw De Vries was geraakt. Dat had ze niet zien aankomen. Ze streelde haar man over zijn hand, en hielp hem met zijn eten en zijn verzorging voor de nacht. Mijnheer De Vries sloeg of kneep zijn vrouw niet. Was er toch herkenning? Of wist mevrouw welke benadering en aanraking het best werkten voor haar man?